Daha yolun başında kaybolduğunu düşünenlere özel, Greta Gerwig’in başrolünde
olduğu Frances Ha, 20’li yaşların belirsizliğini, kararsızlıklarını ve kendini bulma
sancılarını etkileyici bir şekilde perdeye taşıyor. Siyah beyaz görüntüleriyle nostaljik
bir hava sunsa da, aslında Frances’in hikâyesi bugünün genç yetişkinleri için
fazlasıyla tanıdık. Ne tam anlamıyla çocuk, ne de gerçekten bir yetişkin olan Frances,
hayatın tam ortasında ama bir türlü içine dahil olamayan bir karakter. Bir hayalinin
peşinden koşuyor ama hem ekonomik hem duygusal anlamda sürekli sendeleyip
duruyor.
Frances’in dansçı olma hayali, onun hayattaki yön arayışının sadece bir yansıması.
En yakın arkadaşı Sophie ile olan ilişkisi ise, romantik bir aşk kadar yoğun ve
karmaşık. Bu dostluk zamanla evrilip değişiyor, tıpkı gençliğimizde, hep birlikte
yaşlanacağız, dediğimiz arkadaşlıkların zamanla çözülmesi gibi. Frances, iş, para,
ilişkiler ve arkadaşlıklar arasında savrulurken, kendini olması gereken yerde
hissedemiyor. Bu duygu, özellikle 20’li yaşlarında olan birçok insanın iç dünyasına
doğrudan dokunuyor.
Filmin en etkileyici yanlarından biri, Frances karakterinin Greta Gerwig’in gerçek
hayatından izler taşıması. Gerwig senaryoyu Noah Baumbach’la birlikte yazarken
kendi deneyimlerinden esinlenmiş. Üstelik filmde Frances’in ailesini canlandıran
oyuncular, Gerwig’in gerçek hayattaki anne ve babası. Bu tercih, filme benzersiz bir
samimiyet ve gerçeklik katıyor. İzlerken sanki kurmaca değil de, birinin hayatından
çalınmış anlara tanıklık ediyoruz.
Frances Ha, anlatım dili açısından da oldukça sade ama vurucu. Dramatik olaylara
ya da büyük dönüşümlere yer vermeden, küçük anların içindeki duygu yoğunluğunu
başarıyla yansıtıyor. Özellikle Frances’in David Bowie’nin “Modern Love” eşliğinde
sokakta koştuğu sahne, özgürlükle çaresizlik arasındaki o ince çizgiyi çok iyi ifade
ediyor ve duyguları içinizde yaşayabiliyorsunuz..
20’lerinde, hayatın ortasında çaresizce duran biri olarak karakteri içselleştirmem hiç
zor olmadı. Filmin verdiği, hayatta başarılı olmak, sürekli ilerlemek ya da hep doğru
kararlar vermek zorunda değilsin. Kaybolmuş gibi hissetmek, bazen en gerçek yoldur
mesajı da beni sarıp sarmaladı. Frances Ha, özellikle genç yetişkinlere “yalnız
değilsin” hissini veren sade ama etkileyici bir hikâye. Greta Gerwig’in hem senarist
hem oyuncu olarak içtenliği ve duyarlılığıyla şekillenen bu film, gençliğin kırılgan ama
güçlü ruhunu anlamak isteyen herkes için çok özel bir seyirlik.
Özge Kahraman
.jpg)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder